|
تاریخ انتشار :15.09.2026
افغانستان؛
دخترکانی که برای بقای خانواده در برابر خشکسالی، فروخته میشوند
مجموعه عکس الیز بلانشار (Élise Blanchard) تحت عنوان «افغانستان؛
دخترکانی که برای بقا در برابر خشکسالی، فروخته میشوند»، که در
جشنواره ویزا برای تصویر ۲۰۲۶ در پرپینیان فرانسه ارائه شده، به
وضعیت بحرانی مناطقی از افغانستان پرداخته که شدیدا تحت تاثیر
خشکسالی قرار گرفتهاند؛ و خانوادههایی که به این دلیل، اندک
درآمد خود از کشاورزی را هم از دست دادهاند و برای بقا، به فروش
دختران خود روی آوردهاند.
آینده بسیاری از این دختران از همان کودکی نابود میشود. حتی اگر
طالبان روزی دوباره اجازه تحصیل در دوره متوسطه را برای دختران
صادر کنند، برای بسیاری از آنان دیگر دیر شده است. دختران در همان
سالهای نوجوانی به همسر و مادر تبدیل میشوند و در این میان،
بسیاری نیز قربانی خشونت خانگی هستند.
الیز بلانشار، عکاس این مجموعه، در گفتگو با بخش فارسی رادیو
بینالمللی فرانسه، با تایید اینکه احتمال خشونت خانگی در چنین
ازدواج هایی بالاست بهخصوص اگر دختر نتواند از عهده اداره خانه
برآید، تاکید میکند که البته بسیاری از والدینی که در جریان عکاسی
این پروژه ملاقات کرده، از روی اجبار و برای بقا به چنین راه حلی
روی آورده اند. مادری به او گفته است: «ترجیح میدادم دخترم مرده
باشد تا اینکه مجبور شود با این پیرمرد ازدواج کند.»
درست است که خشکسالی، بخش بزرگی از افغانستان را تحت تأثیر قرار
داده اما پیامدهای این بحران، در مناطقی که در آن کشاورزی کاملاً
به بارندگی وابسته است، بسیار وخیمتر است. به گفته این عکاس
فرانسوی که از نزدیک شاهد وضعیت بوده، بادغیس، هرات و فراه، از
جمله مناطق بسیار آسیبدیده هستند.
برای زنان افغانستانی زندگی یک کابوس است
سازمان ملل متحد و نهادهای بینالمللی با استناد به محدودیتهای
شدید طالبان، افغانستان را بدترین کشور جهان برای زنان و دختران
میدانند.
در همین حال برای شهروندان خارجی امکانات و آزادی هایی وجود دارد
که زنان افغانستانی هرگز از آن برخوردار نیستند. الیز بلانشار
میگوید: «من بهعنوان یک خبرنگار خارجی که سالها در افغانستان
زندگی کردهام، آزادیهایی دارم که برای بسیاری از زنان افغان قابل
تصور نیست. نمیگویم زندگی و کار من در افغانستان آسان بوده است؛
این حرف درست نیست. اما در مقایسه با یک زن افغان، شرایط من
تقریباً در نقطه مقابل قرار دارد. برای زنان افغان، واقعیت
میتواند یک کابوس باشد.»
الیز بلانشار؛ روایتگر زندگی زنان افغانستان
علاقه الیز بلانشار به افغانستان، از سال ۲۰۱۵ آغاز شد؛ زمانی که
در رشته خبرنگاری تحصیل و در اردوگاههای پناهجویان افغان بهصورت
داوطلبانه فعالیت میکرد. او که تصمیم گرفته بود بعد از پایان
تحصیلاتش و گذراندن دوره گزارشگری جنگ، راهی افغانستان شود، از سال
۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵، به مدت هفت سال، در این کشور اقامت و فعالیت کرده.
این عکاس و خبرنگار ۳۵ ساله فرانسوی، درباره پیوندی که در این مدت
با افغانستان و مردم این کشور پیدا کرده، به رادیو بینالمللی
فرانسه گفت: «در سال ۲۰۱۹، افغانستان دیگر برای من صرفاً محل کار
نبود؛ به خانهام تبدیل شده بود. کشوری بود که پس از خانه پدر و
مادرم تا ۱۸سالگی، بیش از هر جای دیگری در آن زندگی کرده بودم.
بنابراین طبیعی بود که پیوند عاطفی عمیقی با آن پیدا کنم. کابل
برای من شهر خودم بود؛ شهری که بیش از هر جای دیگری میشناختم.»
rfi
________________________________________________________
توجه کنید . نوشتن یک ایمیل واقعی الزامی است . درغیر این صورت پیام
دریافت نمیشود.
|
