تاریخ انتشار :24.06.2026

 لغو یک‌روزه گردهمایی پاریس؛ تصمیم امنیتی یا سایه‌ی مذاکرات با تهران

مینو همیلی

گردهمایی سالانه مجاهدین در پاریس، در حالی که دو ماه پیش مجوز رسمی دریافت کرده بود، تنها یک روز پیش از برگزاری ممنوع شد! این تصمیم پرسش‌های جدی حقوقی و سیاسی را مطرح می‌کند.

فرانسه، که خود را «مهد حقوق بشر»، آزادی بیان و آزادی اجتماعات می‌داند، بر اساس چه معیارهایی چنین تصمیمی گرفته است؟ چرا مجوز دو ماه پیش صادر شد و لغو آن در آخرین لحظه بر چه مبنای حقوقی استوار است؟ آیا با دیگر گروه‌های سیاسی در این کشور نیز چنین برخوردی صورت گرفته است؟ اگر نه، این تبعیض چگونه با اصول برابری در برابر قانون و آزادی فعالیت سیاسی قابل جمع است؟

جمهوری اسلامی طی چهار دهه گذشته، محدود کردن فعالیت مجاهدین را یکی از مطالبات ثابت خود در روابط با دولت‌های غربی قرار داده است. آمریکا زمانی برای خوش خدمتی به رژیم تهران، نام این سازمان را در لیست تروریستی قرار داد. آیا همزمانی این تصمیم با مذاکرات و تلاش برای رسیدن به توافق با تهران، صرفاً یک تصادف است؟

اگر کشورهای غربی مدعی دموکراسی هستند، آزادی اجتماعات و حقوق سیاسی نباید مشروط به رضایت حکومت‌هایی باشد که خود ابتدایی‌ترین حقوق مخالفانشان را به رسمیت نمی‌شناسند.

امروز موضوع، موافقت یا مخالفت با مجاهدین نیست، موضوع، پایبندی به اصولی است که دموکراسی‌های غربی مدعی دفاع از آن هستند.

آزادی بیان و آزادی اجتماعات، زمانی ارزش دارند که از حق مخالفان نیز دفاع کنند، وگرنه دموکراسی به امتیازی مشروط تبدیل می‌شود که دولت‌ها آن را متناسب با منافع روز خود اعطا یا سلب می‌کنند.

________________________________________________________

توجه کنید . نوشتن یک ایمیل واقعی الزامی است . درغیر این صورت پیام دریافت نمیشود.